حوزه/ در خاطرات کتاب «خون دلی که لعل شد»، آیت‌الله خامنه‌ای از روزهای زندان و انس با قرآن در ماه رمضان می‌گویند؛ زمانی که با اجازه بازجو، در سلول را کمی باز کردند تا نور برای تلاوت قرآن فراهم شود و ایشان در تاریکی زندان، با قرآن مأنوس شدند و بخش‌هایی از آن را حفظ کردند.
به گزارش خبرگزاری حوزه، در بخشی از کتاب «خون دلی که لعل شد» به نقل از حضرت آیت‌الله خامنه‌ای آمده است:
دستگیری من در اوایل ماه شعبان بود. روزها گذشت و ماه مبارک رمضان نزدیک شد. من شنیدم که رئیس بازجوها در راهرو رفت‌وآمد میکند. وقتی صدای گامهایش به سلّولم نزدیک شد، صدایش زدم...
من می‌دانستم که او مرا آزاد نمی‌کند، امّا من خواسته‌ی بزرگی از او طلب کردم تا خواسته‌ی کوچک را بپذیرد.
فوراً به او گفتم: بسیار خوب. اجازه بده من یک قرآن داشته باشم.
گفت: اشکالی ندارد.
اجازه داد یک قرآن از منزل برایم آوردند. خواندن قرآن در تاریکی شدید ناممکن بود.
به نگهبان گفتم: می‌خواهم قرآن بخوانم؛ در را برایم کمی باز کنید. رفت اجازه گرفت. اجازه دادند که در به اندازه‌ی ده سانتیمتر باز گذاشته شود و همین برای خواندن کافی بود؛ لذا در این ماه خیلی قرآن خواندم و خیلی هم حفظ کردم.
